Γιατί τα Χρόνια Τρέχουν Χύμα (Yiati Ta Chronia Trehoun Hema) Dionysus Savvopoulos

υτό που λέμε «Σαββόπουλος» δεν υπάρχει. Ο Σαββόπουλος είναι ένας ρόλος που τον έπλασα σιγά σιγά με τα χρόνια: Ο τύπος με τα στρόγγυλα γυαλιά, τις τιράντες, αργότερα το γενάκι, που βγαίνει στη σκηνή, φτιάχνει αυτά τα τραγούδια, κάνει σχόλια και λέει ιστορίες. Είναι ο «Σάββο», όπως τον έλεγε ο συγχω­ρεμένος ο Τάσος Φαληρέας. Είναι ένας άλλος. Εγώ είμαι εγώ. Χώνομαι πολλές φορές μέσα σ’ εκείνον τον άλλο. Δικός μου είναι. Χωρίς εμένα θα ήταν αέρας κοπανιστός.

Τώρα όμως τον χρειάζομαι, γιατί μεγάλωσα και θα ’θελα να δω πώς ήμουν πιτσιρίκος, πώς φέρθηκα στον επαγγελματικό μου βίο, πώς ήμουν σαν σύζυγος, πατέρας και παππούς, κι ακόμα πώς ήμουν σαν πολίτης, σαν φίλος και σαν γιος. Σ’ αυτά είναι καλός ο Σάββο. Το ’χει. Σαν ρόλος, και σουξέ είχε και πείρα διαθέτει.

Τώρα ο ρόλος θα μιλήσει για τον δημιουργό του. Ένα παιχνίδι είναι. Ένα κόλπο. Ελπίζω να το βρείτε διασκεδαστικό.

Σε αυτό το βιβλίο ο Σαββόπουλος μιλάει για τον Νιό­νιο. Αυτόν ντύνεται.

Καλή ακρόαση, αγαπητοί μου, καλή ανάγνωση.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος (Θεσσαλονίκη, 2 Δεκεμβρίου 1944 - Αθήνα, 21 Οκτωβρίου 2025) ήταν ένας από τους πιο ξεχωριστούς Έλληνες τραγουδοποιούς και ερμηνευτές, με χαρακτηριστικό προσωπικό ύφος. Εγκατέλειψε τις νομικές του σπουδές για να αφιερωθεί στην τέχνη. Από τα μέσα της δεκαετίας του '60 είχε κυκλοφορήσει 15 δίσκους, είχε ταξιδέψει πολύ εντός και εκτός Ελλάδας και είχε συνεργαστεί με το θέατρο και τον κινηματογράφο. Παράλληλα, ανέδειξε νεότερους δημιουργούς ως παραγωγός, ενώ είχε εκδώσει και τέσσερα βιβλία. Ήταν παντρεμένος με τη σύζυγό του Άσπα και είχε δύο γιους.