Δεύτερο ελάχιστο ημερολόγιο (Il secundo diario minimo) - Umberto Eco

Το 1963 εμφανίστηκε το «Ελάχιστο Ημερολόγιο», μια συλλογή αστεϊσμών και λογοτεχνικών παρωδιών που έκτοτε επανεκδίδεται ταχτικά και κοντεύει να συμπληρώσει τριάντα χρόνια ευτυχούς παρουσίας στην αγορά του βιβλίου - και στα κομοδίνα τριών τουλάχιστον γενεών αναγνωστών. Μα σ' όλο αυτό το διάστημα ο Ουμπέρτο Έκο δεν σταμάτησε να παράγει άλλα «ελάχιστα ημερολόγια», άλλοτε δημοσιεύοντάς τα κι άλλοτε αφήνοντάς τα στην προφορική παράδοση (όπως συνέβη με ορισμένα φιλοσοφικά «τραγούδια της τάβλας»).

Σας παρουσιάζουμε λοιπόν μια συλλογή γνωστών κι άγνωστων κειμένων, μεταξύ των οποίων και μια έμμετρη ιστορία της φιλοσοφίας, καθώς και τα πιο διασκεδαστικά «φακελάκια της Αθηνάς» που δημοσιεύτηκαν στο "Espresso" από το 1968 μέχρι σήμερα.

[...] Βασικός πυρήνας όλων αυτών των κομματιών είναι το «αφήστε με να διασκεδάσω» με μια απαραίτητη ειρωνία προς τα ήθη μας, μια εξοικείωση με ορισμένα θέματα πολιτισμού και μια αντιμετώπιση της γλώσσας ως χώρο παιχνιδιού.

In 1963, the "Minimal Diary" appeared, a collection of jokes and literary parodies that has been regularly reissued since then and is about to complete thirty years of happy presence in the book market - and on the bedside tables of at least three generations of readers. But throughout this time, Umberto Eco did not stop producing other "minimal diaries", sometimes publishing them and sometimes leaving them to oral tradition (as happened with certain philosophical "backgammon songs").

We therefore present to you a collection of known and unknown texts, including a poetic history of philosophy, as well as the most entertaining "Athena's envelopes" published in "Espresso" from 1968 to the present.

[...] The basic core of all these pieces is "let me have fun" with a necessary irony towards our morals, a familiarity with certain cultural issues and a treatment of language as a play space.