Η οικογένεια του Πασκουάλ Ντουάρτε (The Family of Pascual Duarte) - Camillo José Cela

Ο Πασκουάλ Ντουάρτε και η οικογένειά του είναι τα τραγικά θύματα μιας κοινωνικοπολιτικής δομής που αγνοεί τον ίδιο τον άνθρωπο, που τον αφήνει στην τύχη του και στην τύχη ενός ανύπαρκτου Θεού ο οποίος, παρ’ όλα αυτά, δεσπόζει μες στο μυαλό του και κατατρέχει την κάθε του πράξη. Ο Θεός συγχέεται με τη μοίρα: ό,τι είναι γραφτό να γίνει θα συμβεί, και γι' αυτό δεν είναι κανένας υπεύθυνος. Μόνο που τελικά αυτός που θα πληρώσει είναι ο ίδιος ο Πασκάλ Ντουάρτε και η οικογένειά του. Όταν, στα 1942, εκδόθηκε Η οικογένεια του Πασκουάλ Ντουάρτε, μια νέα ώθηση δόθηκε στην ισπανική λογοτεχνία: ξαναγύρισε σ' έναν κόσμο λαϊκό και αγροτικό, που οι χαρακτήρες του ήταν άνθρωποι πρωτόγονοι κι αυθεντικοί. Στα άγρια πάθη και στα απλοϊκά ένστικτά τους, ο κόσμος ολόκληρος είδε την παραβολή μιας χώρας στην οποία ανακυκλώνεται συνεχώς η βαρβαρότητα, η βία, το μίσος και το αίμα. 

Pascual Duarte and his family are the tragic victims of a socio-political structure that ignores man himself, that leaves him to his fate and to the fate of a non-existent God who, despite everything, dominates his mind and haunts his every action. God is confused with fate: what is destined to happen will happen, and for this he is not responsible. Only in the end, the one who will pay is Pascual Duarte himself and his family. When, in 1942, The Family of Pascual Duarte was published, a new impetus was given to Spanish literature: it returned to a popular and rural world, whose characters were primitive and authentic people. In their wild passions and simple instincts, the entire world saw the parable of a country in which barbarity, violence, hatred and blood are constantly recycled.