Κήνσορες και θεράποντες (Apocalypse Postponed) - Umberto Eco

Όταν το 1964 έγινε η πρώτη έκδοση αυτού του βιβλίου η έκφραση "Κήνσορες και θεράποντες" αποτελούσε απλώς έναν τίτλο. Έκτοτε έγινε έκφραση τρέχουσας χρήσης, παροιμιακή σχεδόν αντίθεση. Όταν εμφανίστηκε το βιβλίο, η χρήση οργάνων της αυστηρής έρευνας σε θέματα όπως τα κόμικς, το καταναλωτικό τραγούδι, το λαϊκό αφήγημα, φαινόταν εξωφρενική σε πολύ κόσμο: σήμερα, οι ίδιες οι γενεές, που απάντησαν με τις τεχνικές της εναλλακτικής πληροφόρησης και της αντιπληροφόρησης στην εισβολή των μαζικών μέσων, απέδειξαν ότι το πρόβλημα αυτών των μέσων αγγίζει τον πυρήνα της κοινωνίας μας, διαβρώνει την ιδεολογία, προσφέρει σ' όλους όργανα, τα οποία αποτελούν τμήμα του καθημερινού τρόπου ομιλίας και σκέψης και έτσι θα πρέπει να ερευνώνται σε βάθος, χωρίς φόβο να φανούν επιφανειακά, για το μόνο λόγο ότι ένα δοκίμιο αφιερώνεται στον Στηβ Κάνυον και όχι σ' έναν ήσσονα ποιητή του 15ου αιώνα. Πολλά απ' αυτά τα δοκίμια περιλαμβάνονται πια στη διεθνή σχετική βιβλιογραφία, παρ' όλο που αρκετά ανακλούν το κλίμα και την προβληματική της εποχής.

Η έκδοση ενός "κλασικού" πλέον βιβλίου αποσκοπεί στο να προτείνει κάποια κείμενα που ακόμη και σήμερα αποτελούν θέμα συζήτησης και δεν έχουν χάσει τη δύναμη της διανοητικής πρόκλησης.

When the first edition of this book was published in 1964, the expression "Censors and Healers" was simply a title. Since then, it has become an expression of current use, almost a proverbial antithesis. When the book appeared, the use of instruments of rigorous research on subjects such as comics, consumer song, and folk narrative seemed outrageous to many people: today, the same generations that responded with the techniques of alternative information and counter-information to the invasion of the mass media have demonstrated that the problem of these media touches the core of our society, erodes ideology, offers everyone instruments that are part of the everyday way of speaking and thinking and thus should be investigated in depth, without fear of appearing superficial, for the sole reason that an essay is dedicated to Steve Canyon and not to a minor poet of the 15th century. Many of these essays are now included in the relevant international bibliography, although many reflect the climate and problematics of the era.

The publication of a now "classic" book aims to propose some texts that are still a topic of discussion today and have not lost their power of intellectual challenge.