Οι νάνοι (The Dwarfs) - Harold Pinter

Το μόνο μυθιστόρημα του Χάρολντ Πίντερ. Η μοναδική ευκαιρία για όσους πιστεύουν στον μεγαλύτερο αγγλόφωνο θεατρογράφο του αιώνα μας να δουν ακάλυπτο το πρόσωπο της ευαισθησίας του Πίντερ, προτού περιχαρακωθεί οριστικά μέσα στην ευφυΐα του, την αινιγματικότητά του, προτού γίνει ο ίδιος και το έργο του ένα αίνιγμα με προσωπείο το καθημερινά δήθεν ασήμαντο. Ο Πίντερ δεν "εξηγεί", επειδή τότε θα παρέμβει στο έργο του θεατή-αναγνώστη. Παραθέτει εικόνα, δράση ή απραξία, προκαλεί (ή παγιδεύει) τον αναγνώστη να γίνει μοχλός. Η ποιότης και η ένταση της συμμετοχής του αναγνώστη κάνει το κείμενο του Πίντερ μία θεατρική ή αναγνωστική απόλαυση πολύ υψηλού επιπέδου, επιβραβεύει τη νοημοσύνη. Φαινομενικά χωρίς δράση, με ασήμαντο γέρας, με επίκεντρο μία αδρανή Ωραία Ελένη, με ανατρεπτικούς ρυθμούς και άγρια, κατά τόπους, εξηρμένο το κωμικό στοιχείο. Κάτω από την άπνοια των αρχικών κεφαλαίων, ο αναγνώστης προκαλείται να προβάλει τη δική του άηχη καταιγίδα. Μετά ξεσπάει ο τυφώνας. 

Harold Pinter's only novel. The only opportunity for those who believe in the greatest English-speaking playwright of our century to see the face of Pinter's sensitivity uncovered, before it is definitively entrenched in his intelligence, his enigma, before he and his work become an enigma with a facade of everyday, supposedly insignificant. Pinter does not "explain", because then he would intervene in the work of the spectator-reader. He cites an image, action or inaction, he provokes (or traps) the reader to become a lever. The quality and intensity of the reader's participation make Pinter's text a theatrical or reading pleasure of a very high level, it rewards intelligence. Seemingly actionless, with an insignificant old man, centered on an inactive Beautiful Helen, with subversive rhythms and wild, in places, dry comic elements. Under the breathlessness of the opening chapters, the reader is challenged to project his own silent storm. Then the hurricane breaks out.