Ρένα (Rena) - Auguste Corteau

"Εγώ που λες, αγόρι μου, είμαι παλιά πουτάνα. Για να καταλάβεις, έχω πάει μέχρι με τον Καρυωτάκη".

Εκατό πατημένα η Ρένα, κι ένα πρωί φτιάχνει καφέ και κάθεται να αφηγηθεί τη ζωή της σ' έναν νεαρό επισκέπτη, που έτυχε να δει τη φωτογραφία της σε μιαν εφημερίδα.

Γεννημένη στις αρχές του 20ού αιώνα σ' ένα μπουρδέλο στα Χαυτεία, πόρνη κι η ίδια απ' τα δώδεκα, η Ρένα έχει μοναδικό οδηγό της την αγάπη: την αγάπη για τον Μάρκο, που την μπάζει στο Κόμμα, για τη Ρούλα, που της φανερώνει την άλλη όψη του έρωτα, για τον Βασίλη, που μαζεύει τα συντρίμμια της ζωής της και της δίνει μια ανάσα ελπίδας πριν το βαθύ σκοτάδι.

Κι από αγκαλιά σε αγκαλιά, από πάθος σε πάθος, η Ρένα γίνεται άθελά της κομμάτι της ιστορίας - μια σαστισμένη κουκκίδα μες στο πλήθος, απ' την απεργία των καπνεργατών στη Σαλονίκη και την αιματηρή της κατάληξη μέχρι τα Δεκεμβριανά, την εξορία στα ξερονήσια, την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Κι η Ρένα ανάβει κι άλλο τσιγάρο, γεμίζει πάλι το ποτήρι, κλοτσάει το κουβάρι της ιστορίας της - κι η μνήμη ζωντανεύει, γίνεται παρέα.

Μια καρδιά σαν κλείστρο μηχανής, που ο κάθε χτύπος της φωτογραφίζει αυτό που πρέπει να θυμάσαι.

"I, my boy, am an old whore. Just so you understand, I've been with Karyotakis." 

Rena is a hundred times over  , and one morning she makes coffee and sits down to tell her life story to a young visitor who happened to see her photo in a newspaper.

Born at the beginning of the 20th century in a brothel in Chauftia,  a prostitute herself since she was twelve , Rena's only guide is love : love for Markos, who gets her into the Party, for Roula, who shows her the other side of love, for Vasilis, who picks up the debris of her life and gives her a breath of hope before the deep darkness.

And from embrace to embrace, from passion to passion, Rena involuntarily becomes a part of history - a confused dot in the crowd, from the tobacco workers' strike in Salonika and its bloody end to the December Uprising, the exile to the islands, the Polytechnic uprising.

And Rena lights another cigarette, fills her glass again, kicks the tangle of her history - and memory comes alive, becomes company.

A heart like a camera shutter, whose every beat photographs what you need to remember.