Ταξιδιάρικο φεγγάρι (The Pull of the Moon) - Elizabeth Berg

Κάποια στιγμή πρέπει ν’ αφήσεις τη ζωή σου λίγο πιο πίσω, για να τη δεις όπως πραγματικά είναι και να την ξαναρχίσεις με καινούρια ορμή.
Στα δώδεκα χρόνια της η Ναν, ένιωθε πως μπορούσε να κατακτήσει ολόκληρο τον κόσμο. Τώρα, στο μέσο της ζωής του, με τα όνειρά της ξεφτισμένα, ξεκινάει ένα ταξίδι χωρίς προορισμό, συντροφιά μ’ ένα τιρκουάζ δερματόδετο ημερολόγιο.
Στις άσκοπες περιπλανήσεις της καταγράφει ανομολόγητες σκέψεις, μιλάει με αγνώστους και στέλνει γράμματα στον άντρα της προσπαθώντας να του εξηγήσει: Εδώ και καιρό αισθάνομαι πως πνίγομαι… Δεν ξέρω από πού ν’ αρχίσω να σου μιλάω για όσα μου συμβαίνουν… Στεκόμουν από πάνω σου σερβίροντας καφέ και μέσα μου ούρλιαζα… – μέχρι που ξαναβρίσκει το δρόμο του γυρισμού στο σπίτι.
Τι είναι αυτό που μπορεί να μας κάνει να χάσουμε τη δύναμη, τη διορατικότητα, τη σιγουριά μας; Και πάνω απ’ όλα πώς μπορούμε να τα ξανακερδίσουμε;

At some point you have to leave your life behind a little, to see it as it really is and start it again with new momentum.
At the age of twelve, Nan felt like she could conquer the whole world. Now, in the middle of her life, with her dreams frayed, she embarks on a journey without a destination, accompanied by a turquoise leather-bound diary.
In her aimless wanderings, she records unconfessed thoughts, talks to strangers and sends letters to her husband trying to explain to him: For a long time now I have felt like I am drowning... I don't know where to start telling you about what is happening to me... I was standing over you serving coffee and inside I was screaming... – until she finds her way home again.
What is it that can make us lose our strength, our insight, our confidence? And above all, how can we win them back?